سير و منافع آن : سماعه از امام صادق عليه السلام از خوردن پياز پرسيد ، فرمود : مانعى ندارد ناپخته و پخته و مانعى نيست از مداوا كردن با سير . سير به عنوان تقويت معده ، ضد عفونى كننده ، معالجه آسم ، سرفه ، برونشيت و معالجه صرع ، رماتيسم ، جذام و سرماخوردگى تجويز شده است . از دواهاى ضد كرم و نرم كننده سينه به شمار مىرود . انگليس از سير به عنوان ضد عفونى كننده در التيام زخمهاى سربازان جنگ جهانى اول ارتش خود به كار مىبرد . سير و پياز از قديمىترين گياهانى است كه بشر شناخته و مصرف مىكرد . « 2 » سير قوّه باه را تقويت و ادرار را زياد مىكند ، عروق شعريه را باز مىكند ، سبب مىشود كه فشار خون پايين بيايد . سير مفيد است مشروط بر اينكه زياد خورده نشود . ضد عفونى است ، ميكروب‌هاى معده و جهاز تنفس را نابود مىسازد ، سير براى مداواى اسهال و برونشيت و سل مفيد است ، براى نسيان و فراموشى مفيد يا بهترين درمان است ، مقوى مغز است ، روى غدد مغز تأثير نيكو دارد ، داراى ويتامين ث و ب بوده ، خوردن آن براى رماتيسم و نقرس مفيد است . « 3 » براى درمان رماتيسم مزمن ، سير را بكوبيد تفاله آن را در محل درد ضماد نماييد و خوب ماساژ دهيد . « 4 » سير داراى خاصيت محافظت كننده در برابر بيماريهاى مسرى بخصوص طاعون ، ضد كرم ، آنتىسپتيك ( ضد عفونت ) و تأثير روى دستگاه گردش خون مىگذارد . پايين آوردن فشار خون ، قلب را تقويت و خون را تصفيه مىكند . در عارضه‌هاى فصلى بخصوص تنفسى ، ورم عشاى مخاطى بينى و حنجره ، آماس ناى ، مسرى ويروسى و گريپى معجزه مىكند ، ضد ميكروب ، دفع كرم به خصوص كرم اكسير و اسكاريس را از بين مىبرد . مصرف خارجى براى درمان زخم‌هاى چركى به صورت مرهم روى ميخچه پينه و زگيل بمالند . « 1 »

--> ( 2 ) - معارف گياهى ، ج 1 ، ص 30 . ( 3 ) - طب الكبير يا فرشته نجات ، ص 52 . ( 4 ) - درمان گياهى ، ص 96 . ( 1 ) - آشنايى با گياهان دارويى ، ص 70